Współczynnik tarcia

Współczynnik tarcia jest kluczowym parametrem w zastosowaniach, w których występuje ślizganie się powierzchni lub kontakt mechaniczny między elementami. Tlenek glinu powstający w procesie anodowania ma specyficzne właściwości tribologiczne, które można dodatkowo zoptymalizować za pomocą obróbek specjalnych. Tlenek glinu uzyskiwany w procesie anodowania charakteryzuje się współczynnikiem tarcia zależnym od wielu czynników, takich jak wykończenie powierzchni, obecność smarowania, materiał współpracujący oraz warunki pracy (obciążenie, prędkość, temperatura). Jako materiał ceramiczny tlenek glinu zazwyczaj ogranicza zjawiska zacierania (cold welding) w porównaniu z parami aluminium–aluminium, w których w warunkach obciążenia i ślizgania może dochodzić do adhezji i zgrzewania na zimno. Dla warstwy tlenku glinu wytworzonej w procesie anodowania, w warunkach tarcia suchego:

• Statyczny współczynnik tarcia: μs ≈ 0,4 - 0,7
• Dynamiczny współczynnik tarcia: μd ≈ 0,3 - 0,5 Wartości zależą od materiału współpracującego, chropowatości, obciążenia, prędkości i środowiska badania.

Warianty z PTFE zapewniające niskie tarcie i właściwości antyadhezyjne

Warianty OX z PTFE zostały opracowane z myślą o uzyskaniu zmniejszonego tarcia i lepszej ślizgalności elementów z anodowanego aluminium oraz ograniczeniu typowych zjawisk, takich jak zacieranie adhezyjne i zużycie ślizgowe. PTFE zapewnia ponadto skuteczny efekt antyadhezyjny, szczególnie przydatny, gdy powierzchnie pracują w kontakcie z foliami z tworzyw sztucznych, papierem, tkaninami lub w obecności pozostałości procesowych. Dostępne wersje różnią się warstwą anodową oraz grubością powłoki. OX-A-PTFE (ok. 15±5 µm) jest wskazana, gdy wymagane są ślizgalność i właściwości antyadhezyjne przy niewielkich grubościach. OX-W-PTFE (ok. 30±10 µm) stanowi najlepsze rozwiązanie dla precyzyjnych układów ślizgowych oraz zastosowań w sektorze opakowań dzięki połączeniu twardej warstwy bazowej z wykończeniem szczególnie korzystnym dla ślizgalności. OX-HS-PTFE (ok. 50±10 µm) jest natomiast przeznaczona do bardziej wymagających zastosowań, w których kluczowa jest przede wszystkim wysoka odporność na zużycie przy dużych grubościach, przy jednoczesnym zachowaniu kontrolowanego tarcia. Pod względem właściwości użytkowych zastosowanie PTFE pozwala utrzymać typowy dynamiczny współczynnik tarcia rzędu μ ≈ 0,3–0,4, zmienny w zależności od materiału współpracującego, przyłożonych obciążeń i warunków eksploatacji, zapewniając przy tym poprawę płynności ruchu i mniejszą skłonność materiałów do przywierania do powierzchni. Więcej informacji o wariantach z PTFE oraz doborze najodpowiedniejszej obróbki dla danego zastosowania znajduje się w sekcji Powłoki OX. Można również skontaktować się z pomocą techniczną firmy Durox.